نوروز خوش هاتی خیر و پا ته وه ----- مردم مزگانی نوروز هاتوه

 

با سلام و عرض ادب و احترام خدمت هم ولایتی های عزیز

 

مهندس خدا مراد مرادی فرزند ارشد آقای صیدمراد مرادی از دودمان پیره وند ، متولد 1341 بانزلانی پایین   

فارغ التحصیل مهندسی شیمی از دانشگاه فردوسی مشهد ، از سال دوم راهنمایی شروع به سرودن شعر نموده ، اشعار زیادی به دو زبان کردی و فارسی دارد. در انجمن های ادبی ساوه و کرمانشاه عضو بوده است . از آثارش در رادیو کرمانشاه و روزنامه باختر و مجلات ادبی استفاده گردیده است.

سالهاست به تحقیقات دامنه داری در خصوص دین یارسان پرداخته است که در ذیل به چند تای آن اشاره دارم:

1.      مقابله ، تصحیح و تایپ دفتر شیخ امیر

2.      مقابله تصحیح و تایپ دفتر دیوان گوره ( پردیوری)

3.      تهیه و تدوین فرهنگ لغت دفتر دیوان گوره (پردیوری)

4.      تهیه و تدوین فرهنگ لغت دفتر نوروز

5.      تدوین فهرست موضوعی کلیه دفاتر یاری : راهنمایی ارزشمند جهت پیدا کردن هر نوع موضوعی در دفاتر یارسان

6.      مطالعه آثار بزرگان ادب فارسی جهت ادبیات تطبیقی در دفاتر یاری

ادیب مرادی به گویشهای مختلف کردی از جمله کلهری ، فیلی ، سورانی ، کرمانجی ، بادینانی و هورامی آشنایی کامل داشته و از آن در فهم اشعار و سروده های خود سود برده است.

مهندس مرادی در حال حاضر در شرکت زمزم کرمانشاه مشغول به کار است و مسئولیت فنی و آزمایشگاهی آن را بر عهده دارد و در زمینه تخصصی سیستمهای تصفیه آب ، ایزو 9000 و برنامه ریزی تولید دارای تجربه و مهارت ارزشمندی می باشد.

46 بیت شعر کردی به لهجه خاص گورات تفنگچی در موضوع آمدن بهار و نوروز

تقدیم به مردم خوب ،زحمتکش و دلسوز بانزلانی  کرده است

برای این شاعر و ادیب آرزوی سعادت و تندرستی دارم

                                                                                         حمید احمدی

 لینک و دانلود : صدای شاعر مهندس مرادی

  http://www.mokatebeh.com/Portals/0/UserFiles/hamid325/28dddd6d-75ab-48e8-9346-0d80fb8b2b99/moradi.mp3

له شنه نسیم قوله ی سفید پوش                  یه نظم خوه شی میاوو و گوش

وه ر مانگ و گوله زه رد قوله ی دالاهو            ول وه ر بالیولا کردن گفتگو

له پارچه شاهو تا قه لا زنجیر                         سردی و زخیومت تمام چی له ویر

پارچه ی به نیگه ز ده رون سیمینه               لیویان وه موزه و دلیان وه تینه

سه راو سیاوانه و قوله ی بزه هو                   له بزمیرآوا تا جنگه و به مو

داری زه نگنه و تیغه سلمانه                            یه باقوه کوو و گامیشانه

قله می ذهاو سرقلاو جیران                           هر له چرمگسوار تا مله رولان 

ریژاو و یاران پیران و زرده                                 خستمه خیال او پیره مرده

قلای یزدگرد سرانه و سوله                           سراو شالان و او لوف و دوله

پاتاق و نوا و حریر کرن                                   وقته هم له نو دست یک گرن

گاواره ماوای خیل میر قمامه                            له قلا قاضی تا باوه شامه

پشت تنگ و بان زرد کویه کور نجیر                   آدم بیته ناو خیالات و ویر

گشتیان و نظم و سازو وسوز                           ویشن هم له نو آماوه نوروز

نوروز خوش هاتی خیر و پا ته  وه                     مردم مزگانی نوروز هاتوه

نوروز هاته وه جور جارجاران                         شاخه وفر ودول  وفراوو  واران

نوروز هاته وو شادی خسته دل                      آوا بیو تفاق سامان سای بلبل

شه ونم و تک تک گل و ورشه ورش               جا ناله بلبل میاوو و عرش

ونوشه و لاله و نسرین و سوسن                  کردنه بانگه واز کفتنه چوین چن

قمچه دار و ینه وه وی تازه سویر                 مشنوی و گوش گاره کو له دویر

تقه ی زنگ رین فیکه شوان                        توبوش یه بهشت من ویشم دوان

بان سیروان هه تا کانی کوچکینه                 له گوله قرمزی خلتان و خوینه

هر له دو آوان تا دوره مله لی                    چما رژدگسه خود مولا علی

دو بانزلانی هردک خوار و بان                      له خوشی نوروز بیه و شان و شان

کانی ورانور تا مر شاه فتلا                         له سفره بالویل تا ایمام رضا

نوک علمه که و چاله تالینه                       تا وارگه برزو  اودیو  لمینه

چما بهشته و ماوای خاصانه                   دل له خوف خم کی هراسانه

اوسا منالویم مالمان له دشتوی              آومان له کونه و نانمان له تشتوی

دور اگر نوروز  واران و وشتوی                 خوشتر له شمال گیلان و رشتوی

ولاتمان قابل سیران و گشتوی                هه لایه وینه باغ بشتوی

یه مالی داشتیم بی تکه و نشتوی         سوادم له دور کلاس هشتوی

شه و آگر نوروز و خوشی ودل                کریاوه اگر پر پویش و چوکل

له قرچه آگر و بلیزه برز                          له خوشله خوشی گیانمان نیشته لرز

توپ درست کردیم له نوو له  بن             و ته قه ل گنوژ و چن فیت فن

امجا او توپه دایمه نفتوه                         آگر نایمه مال چاره چفته وه

لی لا ذیق ذاق گمه ی توپانه                  له و لا بیوه تقه  پستانه

تقه ترقه و هاژه توپانه                            امجا له شونی وقت سفره  و نانه

له خوراک خوش  نوسنی کردن              له سفره هفت سین له خا رنگ کردن

جا له شون شام  و امید چشت               شال خستیمه مال هاوسای ور و پشت

هاوسای دست کرم هر چی له لی بای    خرمای مویژی گردکانی خای

دلمان نشکانن دلمان کردن شای              خوا نکی بچو خاصیان له یای

عشرت برا گل ، یاران دلسوز                     یه بیو سرگذشت اوساته نوروز

ای عید نوروز ای سال نووه                     بوی عطر چنور ، بوژانه و لووه

یا هین برزا و پیچک و زوه                        توه رک بالویل له دالهو

با بویشم تبریک و صدق و یقین               اول و دیده م آسید نصرالدین

دوم و ایوه دوستان دیرم                        محبت کین و گوش دینه شعرم

همیشه خوش بیون بنیشین وشای         خاک پای ایوه بنده خوامرای

                                کمترین یارسانی خدامراد مرادی

مرحوم درویش یارکرم ناصری

یا حق تو و ناز یار داغمه دار          و پاکی نفس یار با کردار

روشنی باور تاریکی وردار           تا یاران و نور جم بون برخوردار

عارف، کلام خوان،هو هو گوی مولا،مرحوم درویش یارکرم

 ناصری به دیار باقی شتافت.(بزرگ خاندان ناصری)

درویش فرزند عارف علی کرم و نوه مرحوم قره ولی سر دودمان ناصری است. عارف علی کرم مردی فهیم ودانا و به روایتی دارای حافظه ای بسیار قوی بوده است  او بیش از دو هزار بیت شعر دفتری و غیر دفتری در حافظه داشته است ، با توجه به عدم سواد ولی در منزل ایشان کتابهای دست نویس در موضوعات پزشکی سنتی  وجود داشته ، او این تجربیات را در اختیار فرزند خویش درویش یارکرم  قرار داده است. درویش راه پدر را دنبال کرده و بر دانش خود افزود، از کتب و اشعار پدر به خوبی بهره جسته و سینه به سینه از او برگرفته است ،درویش کلام خوانی را از جوانی شروع کرده ، مقامات و کلام های دفتری را با صدای خوش می خواند ، با توجه به حالات روحانی که در این منزلگاه حکم فرما است  این خاندان دارای قدرت روحی و فیزیکی خاصی می باشد که معوای دردمندان بوده و هست ، درویش با علمی که داشته از روی کتاب پدر که حاوی نکات پزشکی سنتی و جنبه دعا داشته دعاهای برای رفع بلا تجویز می کرد و بسیار هم تسکین بخش و ثمر بخش بوده است . در یک کلام این خاندان ، خاندانی روحانی بوده و هست.

درویش یار کرم با مردم خونگرم بوده ، حس همکاری زیادی داشته و در کارهای خود ثابت قدم و تلاشگر.او یادگار پدر را که همان باغ معروف گردو باشد به خوبی اداره کرده و در حال حاضر از معدود باغاتی است که در بانزلانی هنوز سرپا است و دارای ثمره و میوه و جای با صفایی در دل بانزلانی است .

روزی از دوریش سئول کردم شما چطور راه معرفت و درویشی را اختیار کردی ، اصلاً دوریش یعنی چه؟ جواب جالبی داشت گفت روزی به دلیل خستگی از زیر کار پدر در رفتم و به حالت قهر از خانه زدم بیرون و در همین باغ شب خوابیدم در خواب دیدم پدرم لباس سفید به تن کرده و در حال خواندن یک کتاب برای دو تا کبوتر است نگهان یکی از کبوترها قصد گرفتن کتاب از پدرم کرد ودر حالی که چیزی نمانده بود کتاب را ببرد من کتاب را از کبوتر گرفتم ودر این حال از خواب بیدار شدم و صبح به نزد پدرم رفتم و مستقیم سراغ کتاب را گرفتم ..... بعد از این خواب بود که به حفظ کردن اشعار پدر توجه کردم و هر آنچه اومی خواند من هم به سینه می سپردم و بخاطر این کلام خوانی و توجه مردم لقب درویشی بر من نهادند . او در پایان گفت دوریش فقط مولا علی است که در سلطان ظاهر گشته است .  

دوریش یارکرم سالهای سال از بیماری تنفسی رنج می برد و دائم شکایت داشت و اگر کار و تلاش که سرمایه جاودانی است، نبود شاید سالهای زودتر از کنار ما می رفت او عمر جاویدانی داشت ، شاید تنها رنج او از دست دادن فرزند دلبندش شهید علی داد بود که در سن 19 سالگی از پدر جدا شد . او رنج این فراق به دل و جان خرید . من بارها او را دیدم بعد از گذشت 5 سال بر سر قبر پسر می رفت و ذکر کلام می کرد. روحش شاد یادش گرامی .

از درویش یارکرم ناصری غیر از شهید والامقام 5 فرزند پسر و 2 فرزند دختر به یادگار هست که به لطف پروردگار فرزندانی لایق و مردمی هستند که در شهر و روستا به زندگی اجتماعی مشغول هستند

من در اینجا سخن را کوتاه می کنم رشته کلام را به همدیارانم می دهم تا از این درویش خرسند مطلب یا خاطره ای دارند در نظرات خود همدیاران را مطلع فرمایید

در این صفحه دیجیتالی احساس خود را بیان داشتم و برای روح آن مرحوم شادکامی و برای بازماندگان طلب صبر دارم .

امیدوار هستم در آینده نزدیک از ایشان بیشتر و بهتر بنویسم .

تکیه کلام درویش یارکرم

یا داوو...... داوو یارتان

کمترین حمید احمدی

 

عکس در سایز بسیار بزرگ از بانزلانی در زمستان و بهار

 

سلام بر شما

در صورت سرعت خوب یا از کافی نت ها ....

 

این پست را برای دانلود عکس اختصاص دادم از این به بعد اگر طالب عکس در سایز بزرگ هستید و سرعت اینترنت خوب دارید آنها را در این صفحه دانلود کنید اگر از برنامه pint  برای دیدن عکسها استفاده کنید متوجه عظمت عکس ها خواهی شد و اگر دوست داشتید آنها را چاپ کنید می توان در حد یک پرده سینما چاپ کنید بدون اینکه کیفیت آنها از بین برود

    IMG_1685.JPG

    IMG_1671.JPG

    IMG_1666.JPG

    IMG_1665.JPG

IMG_1693.JPG 

    banzelani (139).JPG

    banzelani (137).JPG

    banzelani (106).JPG

    banzelani (41).JPG
    
    banzelani (114).JPG

   
    
    

خالو به گل ( خالو بگمراد ) پیر دانا بگمراد میرزایی

سلام و گرمی بخاری هیزمی  قدیم

امروز از مردی سخن به میان می آورم که متأسقانه جوانان امروز او را کمتر می شناسند او یک تاریخ زنده بود افسوس  عدم  امکانات در آن زمان باعث شده فیلم و یا تصویری از او را نداشته باشیم و تجربه امروز را هم نداشتیم تا بتوانیم گفته های او را یادداشت کنیم.  باور کنید او تاریخ زنده بود به گفته خود و اطرافیانش چهار حکومت را تجربه کرد ( احمد شاه قاجار – رضاخان پهلوی – محمدرضاه شاه و و آیت الله خمینی ) حدود 99 سال تمام از خدا عمر گرفت تا حدودی با چهار زبان آشنایی داشت ( زبان انگلیسی – زبان هندی – زبان عربی و زبان فارسی ) زمستان فصل او بود  و بس ، او را باید تلویزیون و رادیو روستا دانست مردی با قامت بلند و هیکلی درشت و لباس های خاص ، تمام لباسهای او از نوع انگلیسی بود ، او در سال 1270 به دنیا آمد از خانواده ای بسیار فقیر ، برایم تعریف کرد که بعضی مواقع چهار روز غذا نمی خورد و غدایی آنها تکه ای نان جو یا نان ذرت بود و در زمان حمله عثمانی ها به غرب ایران در چادر انگلیسیهای و هندیها خدمت می کرد و بسیاری از کلمات آنها را یاد گرفته بود او می گفت من آنقدر خوب با آنها حرف می زدم  که به من  پیشنهاد کرده بودند که با آنها به هند بروم .

او کسی نیست جزء ( خالو بگمراد) که مردم روستا او را خالو به گل و یا ترشقه  صدا می کردند

او هرگز مردم را ناراحت نکرد، همه او را دوست داشتند هنوز هم وقتی نام او را بر زبان میاورند دنیای از خاطراتش برای همه زنده می شود .

او مردی استثنا بود ، ضرب المثل هایش از روستا فراتر رفت هر روز مردم را با مثلی جدید روبرو می کرد ، حل ضرب المثل هایش کار هرکسی نبود گاهی یک سال تمام مردم روی آن فکر می کردند تا به جواب می رسیدند . جایگاه او درزمستانهای دکان استاد اسداد الله ، گاراج علی میر سلیمانی و دکان استاد یارمحمد دارآفرین و ( پای کاه دان خودشان بود که در عکس معلوم است

تمام معلمین مدرسه راهنمایی و ابتدایی او را دوست داشتند و خیلی زود با او دوست می شدند

برای اکثر جوانان روستا و بعضی از حیوانات و اشیاء اسم های عجیب و غریب انتخاب می کرد که در اینجا بعضی از آنها را نام می برم

به اینجانب ( حمید احمدی ) می گفت  : به لیجه سره ( یعنی فردی شلوغ )

به پدر اینجانب می گفت  : ردگ

به خودش می گفت : دوزخ

به چیلک ( یعنی هیزم فارسی ) می گفت لیچک

به خر یا الاغ می گفت : رخ

به کوه کرنجیر می گفت : کنرجیر

و بسیاری از واژه ها ................ که متاسفانه یادم نیستپ

او به گفته خودش حدود 500 بیت شعر در حفظ داشت که دائم آنها را تکرار می کرد

خالو بگمراد فردی بود که هرگز کار کشاورزی و گله داری نکرد

از خصوصیات او این بود هرگز سگی چه در روستای خودمان و چه در روستاهای هم جوار به او پاس نمی کرد و همیشه با انگشت دست و صدای مخصوص آنهای را با خود آشنا می کرد این شگردی بود که کمتر کسی میتوانست  آنها اجرا کند و معمایی بود برای مردم.

آرزوی هر خانواده این بود که شب یا روز خالو به گل مهمان آنها باشد چون آن شب آن خانه مثل این بود که تا صبح فیلم سینمایی پخش می شد .

او فردی مهربان بود با بچه با بزرگ با کوچک و حتی با حیوانات زبان بسته  .......... او از سر این که خالو اکبر فتحی خر خود را اذیت میکرد همیشه دعوا داشت و می گفت این بی خدا زیاد به این خر می زند.......

تمام مردم بانزلانی سفلی او را دوست داشتند او مال همه بود  . جوانان امروز بدانند که در آن زمان وسایل سرگرم کننده امروز ی وجود نداشت در عوض هنرمندانی چون خالو بگمراد را داشتیم و از هزاران وسایل سمعی و بصری امروزی ارزشمندتر بودند

از پیر دانا بگمراد میرزایی 5 فرزند ( 3 دختر و 2 پسر )  به یادگار هست که به لطف پروردگار همگی آنها زندگی با کمالی را دارند و مثل پدر با مردم مهربان و خوش برخورد هستند .

خالو بگمراد در پاییز سال 1369 بعد از 99 سال عمر مفید بدون خوردن یک قاشق دارو به رحمت حق پیوست، روحش شاد نامش جاویدان باد.

هر چه در مورد این مرد دانا بگویم کم گفته ام  ، و خیلی دوست داشتم عکسی از آن برای شما بگذارم ولی پیدا نکرد م اما به شما قول می دهم در آینده ای نزدیک این کار را انجام دهم، فقط عکسی از منزل او برای شما گذاشتم

از شما خواهش دارم نظرات و خاطرات خود را درمورد این مرد دانا  در قسمت نظر خواهی  بنویسید تا به مطلب خودم اضافه کنم

در پایان چند مثل از مثلهای خالو بگمراد  را می نویسم و شما میتوانید جواب آن را به شماره همراه  [phone] ارسال دارید و جایزه ای  هم در نظر هست

1.      دونده دوان دونده دوه   ملک جواهرات منزلگاه اوه

2.      میه (گوسفند) لری (لاغری) له بان بری هر چی هل قنه ناله وه ری

با تشکر از همه شما

جوانمرگ منصور ناصری

اجل آمد گفت جلاد جانم            اجل مهلت بده خیلی جوانم

اجل مهلت بده آبی بنوشم         قبای سبز دامادی بپوشم

 

ای سرو چه وقت خم شدن بود تو را     ای ماه چه وقت گم شدن بود تو را

نازک بدنت به خون دل پروردم            کی وقت جنازه و کفن بود تو را

با دلی غمگین و چشمی گریان و روحی پریشان می نویسم

و ای کاش هیچ وقت نمی شد بنویسم ... بنویسم مرگ آن هم مرگ جوان و مرگ

پسر خوش اخلاق و خوش مراممان منصور

چه زود بود منصور چه زود     تو رفتی  دنیای از خاطره های تو ماند

ما ماندیم و افسوس نگاهت

چه کنیم هر چه می گردم واژه ای پیدا نمی کنم که این ماتم را بیان کند ما روز دوشنبه گریستم

همه گریان بودند همه نالان  ضجه خواهرت هنوز در دل و روحمان طنین دارد  ولی   چکار کنیم

مرگ است و  اجل روزی همه باید رفت ولی واقعا زود رفتی باورمان نمی شود

تو در درگاه حق بی گناهی مطمئنم خدا برای جوانمرگان جایگاه دیگری دارد

منصور جان منتظرمان باش ما هم میاییم

در جای جای بانزلانی وجودت را حس خواهیم کرد غریبی نکن ما تو را می بینیم

من از شدت اندوه  گریه دیگر نمی توانم بنوسیم 

نوشتن را به هم دوستان و هم دیارانت واگذار می کنم

این مصیبت بزرگ را به خانواده ناصری تسلیت عرض می نماییم

به خانواده ناصری می گوییم منصور فقط فرزند شما نبود بردار همه ما بود

............................................